Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از فکر زلف یار رهایی امید نیستسودای او شبی است که صبحش پدید نیست
Qəzəl 2049از بخت تیره اهل سخن را گزیر نیستروی نگین ساده سیاهی پذیر نیست
Qəzəl 2051حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیستاین ناز دیگرست که پروای ناز نیست
Qəzəl 2052عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیستپروانه را ز شمع، نظر بر لباس نیست
Qəzəl 2058دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیستهر جا جمال هست غمی از جلال نیست
Qəzəl 2063بر کافران خدای جهان گر رحیم نیستچون زلف را ز آتش روی تو بیم نیست
Qəzəl 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست
Qəzəl 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست
Qəzəl 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت
Qəzəl 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت
Qəzəl 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت
Qəzəl 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Qəzəl 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت
Qəzəl 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Qəzəl 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Qəzəl 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Qəzəl 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Qəzəl 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Qəzəl 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Qəzəl 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Qəzəl 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Qəzəl 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Qəzəl 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Qəzəl 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Qəzəl 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Qəzəl 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Qəzəl 2166با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است
Qəzəl 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است
Qəzəl 2188منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست
Qəzəl 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت