چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت

در نار باغ سینه حلاوت نمانده استامروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت

در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت

صائب همین بس است که در سلک شاعرانطالب نمی کند به سخن های من گرفت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کلکم به یک صریر سواد سخن گرفتبلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar