دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

چشمم سفید ناشده، آمد نسیم وصلپیش از شکوفه نخل امیدم ثمر گرفت

تا سایه کرد بر سر من آفتاب عشقبر هر زمین که سایه ام افتاد، در گرفت

عشق از طواف کعبه مرا بی نیاز کرداین سیل تندرو، ز رهم سنگ بر گرفت

روی ترا به لانه حمرا چه نسبت است؟نظاره تو شم مرا در گهر گرفت

بی پختگی ز عمر حلاوت مدار چشمبادام سبز را نتوان در شکر گرفت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب جریده شو که سکندر ز آب خضرزان ناامید شد که پی راهبر گرفت

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar