Qəzəl 715

در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 717

در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 740

خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 757

ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 765

منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 774

دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 776

خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 781

دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم مانقد حیات صرف سفر می‌کنیم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 789

رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 796

ای روشن از فروغ تو چشم چراغ‌هاپر گل ز جوش حسن تو دامان باغ‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 800

از دست و تیغ عشق فگارند لاله‌هادر خاک و خون نشسته یارند لاله‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 803

از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 810

گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 813

تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 816

فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 821

کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 829

از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 831

بی‌قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 833

از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 834

وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 836

برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 839

ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 840

ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌هاز عقل پا به رکاب سفر شوند روان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 848

به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 858

پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌هااز خنده سوفارست دلگیری پیکان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 880

در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 881

کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟کف چه باشد تا شود بر چهره دریا نقاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 897

بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 902

سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب

Saib TəbriziQəzəl4 dəq