پیوسته خورد دل خون از بیغمی جانها
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
پیوسته خورد دل خون از بیغمی جانهااز خنده سوفارست دلگیری پیکانها
زنهار به چشم کم در سوختگان منگرکز آبله پایان است سیراب، بیابانها
چون سرو به آزادی هرکس که علم گردددر فصل خزان باشد پیرایه بستانها
پروانه بیدل را آسوده کجا ماند؟شمعی که به گرد خود گردانده شبستانها
سودای من از مجنون آزادتر افتاده استدیوانه من نگذاشت طفلی به دبستانها
زان روز که سرو او در باغ خرامان شدخمیازه آغوش است گلشن ز خیابانها
بیتابی دل افزود از دست نگارینشدریا نشود ساکن از پنجه مرجانها
در گوشه ویرانه است گنج گهری گر هستدر بیسروسامانی است پنهان سروسامانها
خوش باش به بیبرگی کز بهر جگرخواراناز چشم، فلک کرده است آماده نمکدانها
چون پیرهن یوسف در بادیهپیمایی استاز شوخی بوی گل دیوار گلستانها
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. این آن غزل سعدی است صائب که همیفرمودمیگویم و بعد از من گویند به دورانها
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-858
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey gül, yanıram qeyrilə sən həmdəm olanda,Bülbül alışar xar ilə gül məhrəm olanda.
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.
Bu qızınNə əcəb xub yaradıb həsnini Tarı bu qızın,Nə əcəb gülşənə bənzər gül üzarı bu qızın,
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum