Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند
Qəzəl 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Qəzəl 2473بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند
Qəzəl 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Qəzəl 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Qəzəl 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟
Qəzəl 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدندسروها از نسبت بالای او موزون شدند
Qəzəl 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرندخاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند
Qəzəl 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند
Qəzəl 2500جام خالی غوطه در خُم بیمحابا میزندابر چون بیآب شد بر قلب دریا میزند
Qəzəl 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل میزندآستین بر شعله آواز بلبل میزند
Qəzəl 2508دامن آنها کز گرانجانان دنیا میکشندبار کوه قاف آسان همچو عنقا میکشند
Qəzəl 2509می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشنددور گردان انتظار آب کوثر می کشند
Qəzəl 2516هر که چین منع از ابروی دربان وا کنداز دم عقرب گره را هم به دندان وا کند
Qəzəl 2524خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
Qəzəl 2535ناله آتش عنانم رخنه در گردون کندگریه پا در رکابم شهر را هامون کند
Qəzəl 2546دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند
Qəzəl 2547سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند
Qəzəl 2568شرم حسن شوخ را کی پردهسازی میکند؟برق در ابر بهاران تیغبازی میکند
Qəzəl 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Qəzəl 2579گریه من آب در جوی سحر میافکندناله من شعله در جان اثر میافکند
Qəzəl 2581آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند
Qəzəl 2584حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند
Qəzəl 2592نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنندساده لوح آنان که می خواهند تسخیرش کنند
Qəzəl 2594من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنندیا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند
Qəzəl 2597هرکجا خوبان چراغ دلبری بر میکنندشمع را پروانه، آتش را سمندر میکنند
Qəzəl 2608منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
Qəzəl 2615از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Qəzəl 2616یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود
Qəzəl 2618تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود