هر که چین منع از ابروی دربان وا کند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر که چین منع از ابروی دربان وا کنداز دم عقرب گره را هم به دندان وا کند
گوهر شهوار گردد آبرو چون شد گرهکس چه لازم چون صدف لب پیش نیسان وا کند؟
می توان در گوشه عزلت به خود پرداختنیوسف ما را مگر دل چاه و زندان وا کند
اختر اقبال خال و خط بلند افتاده استجای خود را مور در دست سلیمان وا کند
مهره گل گردد از گرد کسادی آفتابهر کجا حسن گلوسوز تو دکان وا کند
در دل پرناوک من نیست جای عشق، تنگبرق جای خویش آسان در نیستان وا کند
هر که دست خود کند پیش تهیدستان درازبر امید میوه زیر سرو دامان وا کند
می کند بی خانمان چندین دل آشفته راعقده ای هر کس ازان زلف پریشان وا کند
هرگز از مژگان گشادی دیده ما را نشدکی گره از کار دریا دست مرجان وا کند؟
نوبهار برق جولان بلبل ما را ندادآنقدر فرصت که بالی در گلستان وا کند
شرم رخسار تو گلها را سراسر غنچه کردپیش دیوان قیامت کیست دیوان وا کند؟
خنده رویان چمن سر در گریبان می کشنددر گلستانی که یار ما گریبان وا کند
می شود ملک سلیمان، خانه ای چون چشم مورگر در دل میزبان بر روی مهمان وا کند
از هوای تر شود آیینه ما بی غباررشته باران گره از کار مستان وا کند
در فضای لامکان از غنچه خسبان بود دلبال و پر چون در سپهر تنگ میدان وا کند؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می تواند سرمه در کار سخن سنجان کندهر که صائب بال شهرت در صفاهان وا کند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2516
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ta müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd
Məni sənə bağlayanMəni sənə bağlayanEşqim, məhəbbətimdir,
Qəzəl: Gəl ey badi-səba, söylə dilimdən şəm tək yarəGəl ey badi-səba, söylə dilimdən şəm tək yarə,Qıl əfğan, ağla, şərh elə ki bəsdir yandım odlarə
Bir tuluq“O mələkzadətıi mütləq sevirəm”.*Xalidbəy Səbribəyzadə**