زلف مشکینت دهان شانه پر عنبر کندسرمه خاموش را چشمت زبان آور کند

آن که می گوید قیامت بر نمی خیزد، کجاست؟تا در آن مژگان تماشای صف محشر کند

اشتیاق صفحه رخسار شبنم زیب اودامن گل را به شبنم آتشین بستر کند

از عدالت نیست افکندن در آتش روز حشرعود خامی را که خون در دیده مجمر کند

سینه خود عالمی چون صبح صیقل داده اندآفتاب معرفت تا از کجا سر بر کند

رنج باریک است جان را قسمت از تن پرورانچربی پهلوی گوهر رشته را لاغر کند

جان به کوشش برنمی آید ز زندان جهاترخنه هیهات است زور نقش در ششدر کند

بس که بسته است آسمان سفله کشتی را به خشکدیدن خورشید ممکن نیست چشمی تر کند

آتش غیرت سراسر می رود در جان خضرتا مباد از چشمه حیوان کسی لب تر کند

چون نگردد قالب بی جان دل تن پروران؟کاسه چون افتاد فربه کیسه را لاغر کند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از نگاه تلخ صائب زهر می ریزم بر اودایه بیدرد در شیرم اگر شکر کند

Zülfünün ətriylə şanə sərbəsər ənbər olar,Gözlərində sürmələr dil-dil ötən dilbər olar.

Kim deyir, yoxdur qiyamət, hardadır, gəlsin yaxın,Baxsa bu kirpiklərə, qəlbində min məhşər olar!

Şəbnəm həsrətdə qalıbdır gül cəmalı görməyə,Şəbnəmə gül daməni atəş dolu bəstər olar.

Ud yanıbdır xamlığından, bir daha məhşər günüYansa, məhşər üstünə gəlmiş təzə məhşər olar.

Sinəyə vermiş sığal, nuri-həqiqət ordadır,Qaydadır, gün doğmamış əvvəlcə göylər zər olar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Dayə şəkkər də qata, təmi zəhərdir ki, zəhər,Çünki laqeyd hər baxış qəlbimdə bir neştər olar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq