Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیردزریگ از چربدستی روغن بادام می گیرد
Qəzəl 2988فسون صبر در دلهای پرخون در نمیگیردچو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمیگیرد
Qəzəl 2990دل آزاده را هرگز غم عالم نمیگیردمسیحا را کمند رشتهٔ مریم نمیگیرد
Qəzəl 2996شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازدتبسم شور محشر در نمکدان تو اندازد
Qəzəl 3004چها تا با هوسناکان کند رخسار گلرنگشکه بویش فتنه خوابیده را بیدار می سازد
Qəzəl 3009دل خام مرا رخسار آتشناک میسازدکه عود خام را آتش ز هستی پاک میسازد
Qəzəl 3015خمار باده مهر دوستان را کینه می سازدکدورت صبح شنبه را شب آدینه می سازد
Qəzəl 3016سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمیسازدشراب تند ما با شیشه و ساغر نمیسازد
Qəzəl 3022مرا چون دل تپد در بر، دل جانانه می لرزدکه شمع از بال و پر افشانی پروانه می لرزد
Qəzəl 3024سرشک گرم در چشم تر من خواب می سوزدبه آب خود چراغ گوهر شب تاب می سوزد
Qəzəl 3026خمار می مرا در گوشه میخانه میسوزدشراب من چو داغ لاله در پیمانه میسوزد
Qəzəl 3027کدامین روز بر حالم دل خارا نمی سوزد؟ز اشک آتشینم دامن صحرا نمی سوزد
Qəzəl 3028مرا صد آه یکبار از دل صد چاک می خیزدبه قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد
Qəzəl 3032به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزدکه خونبارست هر ابری که از دامان تر خیزد
Qəzəl 3033زرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزدبه جای گرد از بنیاد هستی داد برخیزد
Qəzəl 3039نشد از دل غبار از شیشه و پیمانه برخیزدمگر ابری زبحر گریه مستانه برخیزد
Qəzəl 3050سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزدچو داغ لاله دود از روزن ما برنمی خیزد
Qəzəl 3052به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزدبه قدر تلخرویی زهر از تیغ قضا ریزد
Qəzəl 3053ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزدخس و خاشاک در جیب و گریبان سمن ریزد
Qəzəl 3055به مستی بیطلب بوس از دهان یار میریزدثمر چون پخته گردد خودبخود از بار میریزد
Qəzəl 3057کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟که خون شیشه در ساغر به چندین ناز می ریزد
Qəzəl 3070که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟که ایمن زیر این دیوار مایل می تواند شد؟
Qəzəl 3074نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شدزدریا قطره ای آب گهر افزون نخواهد شد
Qəzəl 3077نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شدعجب آهوی مشکینی گرفتار کمندم شد
Qəzəl 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شدغبار خط او خاک مراد خاکساران شد
Qəzəl 3083اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شدحریف شکوه آتش زبان من نخواهی شد
Qəzəl 3087به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد
Qəzəl 3098کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟دل خود می خورد موری اگر مهمان من باشد
Qəzəl 3099در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشدکه تا در جوش باشد دردمی بالانشین باشد
Qəzəl 3109پرستاری دل افگار را دشوار می باشداز ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد