Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Qəzəl 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Qəzəl 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Qəzəl 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Qəzəl 4044از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد
Qəzəl 4050سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا
Qəzəl 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Qəzəl 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Qəzəl 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد
Qəzəl 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Qəzəl 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Qəzəl 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Qəzəl 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد
Qəzəl 4071پوشیده یار اگر نه می ناب میخورداین رنگ لالهگون ز کجا آب میخورد
Qəzəl 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد
Qəzəl 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد
Qəzəl 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد
Qəzəl 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد
Qəzəl 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد
Qəzəl 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد
Qəzəl 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد
Qəzəl 4108اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد
Qəzəl 4124نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند
Qəzəl 4128مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
Qəzəl 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Qəzəl 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Qəzəl 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Qəzəl 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Qəzəl 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Qəzəl 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند