Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید
Qəzəl 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
Qəzəl 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Qəzəl 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد
Qəzəl 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد
Qəzəl 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Qəzəl 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Qəzəl 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید
Qəzəl 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد
Qəzəl 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد
Qəzəl 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید
Qəzəl 4503از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید
Qəzəl 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
Qəzəl 4514به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید
Qəzəl 4516بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد
Qəzəl 4517تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد
Qəzəl 4521از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید
Qəzəl 4534شوخی حسن کی نهان زیر نقاب میشودخنده برق را کجا ابر حجاب میشود
Qəzəl 4537هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد
Qəzəl 4538دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد
Qəzəl 4544مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند
Qəzəl 4545فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
Qəzəl 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ
Qəzəl 4556بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار
Qəzəl 4563می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار
Qəzəl 4567از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار
Qəzəl 4572اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟
Qəzəl 4575خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار
Qəzəl 4580تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار
Qəzəl 4589نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار