Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟زلف مشکین یا کمند گردن آهوست این؟
Qəzəl 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین
Qəzəl 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمینآسمان رنگ قیامت ریخت گویا بر زمین
Qəzəl 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمینخط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین
Qəzəl 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمینآیه رحمت مسلسل گشت نازل بر زمین
Qəzəl 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمینمی نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین
Qəzəl 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان
Qəzəl 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن
Qəzəl 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن
Qəzəl 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن
Qəzəl 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Qəzəl 6222سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کنمهیای وداع آشیان شو، بال و پر وا کن
Qəzəl 6227برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن
Qəzəl 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من
Qəzəl 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من
Qəzəl 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من
Qəzəl 6249ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرونکه آید از نقاب شرم روی دلستان بیرون
Qəzəl 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن
Qəzəl 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان
Qəzəl 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن
Qəzəl 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردنبر سر بستر گل خواب توانی کردن
Qəzəl 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن
Qəzəl 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن
Qəzəl 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن
Qəzəl 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن
Qəzəl 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من
Qəzəl 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من
Qəzəl 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه منمی رود رو به قفا سیل ز ویرانه من
Qəzəl 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامنمی کشد موجه من از کف کوثر دامن
Qəzəl 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون