سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن

خاطر جمع و پریشان نظری هیهات استشانه زلف حواس است پریشان دیدن

دیدن بحر به پوشیدن چشمی بندستچشم هر چند ز دریا نتوان پوشیدن

رزق هر چند که چون سیل بهاران آیدآسیا را نشود سنگ ره نالیدن

پوست پوشیده به جولانگه لیلی رفتمدر ره عشق ز مجنون نتوان لنگیدن

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از پیچ و خم زلف سخن مویی شداینقدر نیز نباید به سخن پیچیدن

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq