Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟
Qəzəl 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرونکشتی کاغذی از آب نیاید بیرون
Qəzəl 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون
Qəzəl 6303حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران
Qəzəl 6307صدای پا نبود در خرام درویشانزمین به خواب رود زیر گام درویشان
Qəzəl 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Qəzəl 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان
Qəzəl 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟
Qəzəl 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن
Qəzəl 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Qəzəl 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن
Qəzəl 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن
Qəzəl 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Qəzəl 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن
Qəzəl 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Qəzəl 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Qəzəl 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Qəzəl 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من
Qəzəl 6354ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون
Qəzəl 6357ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین
Qəzəl 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Qəzəl 6368پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن
Qəzəl 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Qəzəl 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
Qəzəl 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن
Qəzəl 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن
Qəzəl 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Qəzəl 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن
Qəzəl 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من