صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من

در آسمان بنشیند به خاک، تیر شهابچنین بلند شود گر غبار خاطر من

ز تازه رویی من باغ اگر چه سیراب استز بار سرو فزون است بار خاطر من

عرق به چهره صافت، که چشم بد مرساد!نمونه ای است ز صبر و قرار خاطر من

سحاب گرد یتیمی ز روی گوهر شستهمان غبار بود پرده دار خاطر من

عیار خاطر صافم اگر نمی دانیبگیر از آینه خود عیار خاطر من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به تنگدستی و بی حاصلی خوشم صائبچو سرو بی ثمری نیست بار خاطر من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar