Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Qəzəl 4278از یاد وصل، دیده من سیر میشودمهتاب در پیاله من شیر میشود
Qəzəl 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود
Qəzəl 4289بیروی دل گره ز زبان وا نمیشودطوطی ز پشت آینه گویا نمیشود
Qəzəl 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Qəzəl 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
Qəzəl 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید
Qəzəl 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد
Qəzəl 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Qəzəl 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Qəzəl 4329تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد
Qəzəl 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
Qəzəl 4349هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
Qəzəl 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد
Qəzəl 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد
Qəzəl 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد
Qəzəl 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد
Qəzəl 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد
Qəzəl 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد
Qəzəl 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد
Qəzəl 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد
Qəzəl 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد
Qəzəl 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
Qəzəl 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند
Qəzəl 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Qəzəl 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Qəzəl 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Qəzəl 4431حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Qəzəl 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید
Qəzəl 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید