Qəzəl 4276

گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شودچون حرف حق بلند شود دار می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4278

از یاد وصل، دیده من سیر می‌شودمهتاب در پیاله من شیر می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4287

از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4289

بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شودطوطی ز پشت آینه گویا نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4304

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4312

آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4316

از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4320

از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4326

تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4328

در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4329

تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4349

هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4358

پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4360

مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4367

از بس عرق از چهره گلفام تو گل کردچون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4392

این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4413

آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq