Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش
Qəzəl 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Qəzəl 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Qəzəl 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Qəzəl 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Qəzəl 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Qəzəl 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Qəzəl 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Qəzəl 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Qəzəl 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Qəzəl 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Qəzəl 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
Qəzəl 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط
Qəzəl 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط
Qəzəl 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
Qəzəl 5119گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع
Qəzəl 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Qəzəl 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع
Qəzəl 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع
Qəzəl 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ
Qəzəl 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ
Qəzəl 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف
Qəzəl 5169شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق
Qəzəl 5170می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟
Qəzəl 5173آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Qəzəl 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Qəzəl 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Qəzəl 5188قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق
Qəzəl 5189گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
Qəzəl 5201زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک