سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش

در حفظ آبرو ز گهر باش سخت‌ترکاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش

خاک مراد خلق شود آستانه‌اشهر کس که بگذرد ز سَر آرزوی خویش

از نوبهار عمر وفایی نیافتمچون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش

از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشمترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش

دایم ز گفتگوی حق، آزار می‌کشمدرمانده‌ام چون عنبر سارا به بوی خویش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب نشان به عالم خویشم نمی‌دهندچندان که می کنم ز کسان جستجوی خویش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale