مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

صائب سخن از مهر همان به که نگویدهر کس که به دلها اثر از کینه گذارد

بی روی تو دل روی به آیینه گذاردچون تشنه که بر ریگ جوان سینه گذارد

هر دست نگارین که برآرد ز بغل سروپیش قد رعنای تو بر سینه گذارد

هر روز نهد بر دل من سنگ ملامتدستی که گهر بر دل گنجینه گذارد

عاشق نشود دور ز معشوق که طوطیزنگار شود روی به آیینه گذارد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. این دست که عشق تو به تاراج برآوردمشکل که به ما خرقه پشمینه گذارد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq