Çəkmə, ey dust, məni məscidi-viranə san,Genə çəksən də məni, çək barı meyxanə sarı,

Ələ əbnayi-zəman səngi-məlamət götürüb,Gör nə şövq ilə baxırlar məni-divanə san!

Vaizin pəndi ki, hərgiz mənə təsir etməz,Yüz min əfsun oxuya, getmənəm əfsanə sarı.

Dəftəri-hüsnünü hər kəs görə ol mahruxun,Min kitab oxuna, baxmaz dəxi Quranə san.

Səbhə göstərmə mənə, zahid, əmaməndən utan,Mürği-zirək ki, görə dami, dönər danə sarı?

Mən ki divaneyi-eşqəm, mənə çox söylməyin,"Hu" deyib, baş qoyaram kuhü biyabanə sarı.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Eşq ara bülbüli-pabəstə idi Bixudi-zar,Bağban açdı pərin, atdı gülüstanə sarı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq