Şəmaxi şəhri yeksər oldu viran,Edər hər guşədə bayquşlar əfqan.Buxurati-zəmin etdi tənəvvüc,Şikaf etdikdə yerlər tapdı nöqsan.Görən ol halı eylərdi təsəvvür,Qiyamət qopdu, dünya oldu payan.Düşüb ənvayi-məxluq iztirabə,Təmamən xəlq olub “van-nəfs”guyan.“Tərənnasə sukarən” ayəsinəNəticə oldu ol saət nümayan.Münəccim ki, sölərdi ərzi-sakin,Xilafinə yetib ol gündə bürhan.Xəyal eylərdi ol halı görən kəs-Ki, bu tariki-mərkəz oldu pərran.Təzəlzül düşdü şəhrə, uçdu evlər,Nə məscid qaldı, nə bazarü dükkan.O eyvanlar ki, baş çəkmişdi çərxə,Dağıldı, oldu torpaq ilə yeksan.O əsnadə qəribi-yüz nəfər kəs,Qalıb daş içrə, cümlə oldu bican.Dağıldı Bixudin qəsri, otaği,Yetiş fəryadinə ya Həyyü Sübhan!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri