Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمیآیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمیآید
Qəzəl 3218به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید
Qəzəl 3221تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آیدکه حرص شهد از جان مگس بیرون نمی آید
Qəzəl 3228مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می بایدچو دریا مطرب عاشق درون سینه می باید
Qəzəl 3232به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشایدگل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید
Qəzəl 3237غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویدکه گرد راه سیل از خود به دریا بار می شوید
Qəzəl 3252زهر، تریاق به اکسیر مدارا گرددخشم را هر که فرو خورد توانا گردد
Qəzəl 3254جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد
Qəzəl 3258حسن در هر نگهی عالم دیگر گرددبه نسیمی ورق لاله و گل برگردد
Qəzəl 3270نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد
Qəzəl 3276وقت ارباب دل آشفته به مویی گرددصید وحشت زده آواره به هویی گردد
Qəzəl 3286صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد
Qəzəl 3288غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد
Qəzəl 3289دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد
Qəzəl 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد
Qəzəl 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد
Qəzəl 3297آه عشاق سیهروز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد
Qəzəl 3298چشم پرکار تو در پرده بیانها دارددر تبسم لب جان بخش تو جانها دارد
Qəzəl 3300سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد
Qəzəl 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد
Qəzəl 3312تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد
Qəzəl 3313سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد
Qəzəl 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Qəzəl 3348نوبهارست سرانجام زری باید کردبه خرابات ز مسجد گذری باید کرد
Qəzəl 3349دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد
Qəzəl 3357دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفتسایه بال هما را به قفس نتوان کرد
Qəzəl 3359تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکردمور خط رخنه در آن لعل شکربار نکرد
Qəzəl 3381قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد
Qəzəl 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Qəzəl 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد