Qəzəl 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4438

بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4480

سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4481

نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4485

همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4487

رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4492

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4508

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4525

ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4530

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4533

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4540

خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4557

مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 4558

پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4562

بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4574

بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4591

گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4609

شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4612

جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4637

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq