Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز سختیهای عالم قانعان را هست لذتهاهما را استخوان در لقمه باشد مغز نعمتها
Pərakəndə şeir 466اقبال، گلی از چمن نیت خیرستزاغ ار به سرت سایه کند بال هما گیر
Qəzəl 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکلهابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دلها
Qəzəl 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا
Qəzəl 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجاشبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا
Pərakəndə şeir 479موجه ای کو که ز دریا نبود ما و منش؟یا حبابی که نه از بحر بود پیرهنش
Qəzəl 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجا
Qəzəl 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا
Pərakəndə şeir 481به گوشه قفس از آشیانه قانع باشنه ای حریف میان، با کرانه قانع باش
Qəzəl 487گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا
Pərakəndə şeir 489زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشکیک تار ز زلف تو و صد قافله مشک
Qəzəl 488دست شستن ز بقا آب حیات است تراخط کشیدن به جهان خط نجات است ترا
Pərakəndə şeir 491گرچه زنگ خاطر تن پروران چون روزه امصیقل آیینه روحانیان چون روزه ام
Qəzəl 490خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا
Pərakəndə şeir 495جلوهای مستانه زان گلگونقبا میخواستمزان گلستان یک نسیم آشنا میخواستم
Pərakəndə şeir 499در لباس از سینه تفسیده آهی می کشمشمع فانوسم نفس در پرده گاهی می کشم
Qəzəl 498نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا
Pərakəndə şeir 502نیست ناخن در کف و مشکلگشایی میکنمکار عالم را به این بیدست و پایی میکنم
Pərakəndə şeir 503(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)
Pərakəndə şeir 509من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟زهی دولت اگر در رهگذارش پی سپر گردم
Qəzəl 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را
Pərakəndə şeir 513من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانمخط جوهر ز پشت صفحه آیینه می خوانم
Pərakəndə şeir 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Pərakəndə şeir 518اگر سیاه دلم داغ لاله زار تواماگر گشاده جبینم گل بهار توام
Qəzəl 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا
Qəzəl 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا
Pərakəndə şeir 521شکار جذبه توفیق شد گریبانمدگر چه خار تواند گرفت دامانم؟
Pərakəndə şeir 522ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
Qəzəl 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرایا ز فانوس، قباپوش توان کرد مرا
Qəzəl 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا