Qəzəl 3027

کدامین روز بر حالم دل خارا نمی سوزد؟ز اشک آتشینم دامن صحرا نمی سوزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3028

مرا صد آه یکبار از دل صد چاک می خیزدبه قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3030

ز ماتمخانه ما نغمه عشرت کجا خیزد؟سپند از آتش ما تنگدستان بینوا خیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3032

به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزدکه خونبارست هر ابری که از دامان تر خیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3039

نشد از دل غبار از شیشه و پیمانه برخیزدمگر ابری زبحر گریه مستانه برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3050

سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزدچو داغ لاله دود از روزن ما برنمی خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3052

به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزدبه قدر تلخرویی زهر از تیغ قضا ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3053

ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزدخس و خاشاک در جیب و گریبان سمن ریزد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3055

به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزدثمر چون پخته گردد خود‌بخود از بار می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3057

کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟که خون شیشه در ساغر به چندین ناز می ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3070

که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟که ایمن زیر این دیوار مایل می تواند شد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3074

نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شدزدریا قطره ای آب گهر افزون نخواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3077

نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شدعجب آهوی مشکینی گرفتار کمندم شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3083

اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شدحریف شکوه آتش زبان من نخواهی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3087

به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3098

کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟دل خود می خورد موری اگر مهمان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3099

در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشدکه تا در جوش باشد دردمی بالانشین باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3109

پرستاری دل افگار را دشوار می باشداز ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3110

طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3113

گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشدچو نیش و نوش با هم شد زآفت دور می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3115

دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشدبه قدر آرزو دل‌های مردم ریش می‌باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3118

زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3119

زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3120

خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3121

دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمی‌باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3127

نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3129

سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3130

دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3131

زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصدکه در دریای بی آرام کف ناچار می رقصد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3133

خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالدزبس افتاده شوخ این سبزه زیر سنگ می بالد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq