Qəzəl 1079

نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1086

مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1089

آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1095

آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1096

چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1099

گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1109

از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1120

در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1123

سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1131

روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده استگل به چشم روزنم از مهر و ماه افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1140

نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1143

کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1147

از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1153

از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1156

خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1158

تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1173

هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1175

رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1179

بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1194

روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1196

عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1200

هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1247

İnsanı məst eyləyən saçlar, o nemət kimdədir?Ay camala nur saçan nurlu o surət kimdədir?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1259

توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1261

عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1277

فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1282

حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1283

آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1286

آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1314

پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq