Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Qəzəl 1086مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
Qəzəl 1089آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست
Qəzəl 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Qəzəl 1096چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست
Qəzəl 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Qəzəl 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Qəzəl 1120در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است
Qəzəl 1123سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
Qəzəl 1131روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده استگل به چشم روزنم از مهر و ماه افتاده است
Qəzəl 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است
Qəzəl 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است
Qəzəl 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است
Qəzəl 1153از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است
Qəzəl 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است
Qəzəl 1158تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است
Qəzəl 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است
Qəzəl 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است
Qəzəl 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Qəzəl 1194روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
Qəzəl 1196عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Qəzəl 1200هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است
Qəzəl 1247İnsanı məst eyləyən saçlar, o nemət kimdədir?Ay camala nur saçan nurlu o surət kimdədir?
Qəzəl 1259توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست
Qəzəl 1261عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست
Qəzəl 1277فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست
Qəzəl 1282حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست
Qəzəl 1283آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست
Qəzəl 1286آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست
Qəzəl 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست