Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب
Qəzəl 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب
Qəzəl 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتابکم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب
Qəzəl 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
Qəzəl 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب
Qəzəl 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب
Qəzəl 892نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آبجوهرم، ریشه من هست ز شمشیر در آب
Qəzəl 894تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خوابچه خیال است به آغوش من آیی در خواب؟
Qəzəl 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب
Qəzəl 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلابز شوق کف زدن آغاز می کند سیلاب
Qəzəl 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلباز تنگنای جسم برون آ، هوا طلب
Qəzəl 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناختشد عزیز آن کس که یوسف را ز پیراهن شناخت
Qəzəl 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Qəzəl 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریختدید تا ویرانی ما را، دل تعمیر ریخت
Qəzəl 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Qəzəl 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
Qəzəl 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست
Qəzəl 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست
Qəzəl 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست
Qəzəl 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست
Qəzəl 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست
Qəzəl 975جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرست
Qəzəl 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست
Qəzəl 987در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست
Qəzəl 988حسن را با بی قراران گیر و دار دیگرستمهر را هر ذره ای آیینه دار دیگرست
Qəzəl 997خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس استبی سرانجامی نگهبان خانه ما را بس است
Qəzəl 1008جان روشن را جهان در چشم بینا آتش استشبنم بی تاب را گل در ته پا آتش است
Qəzəl 1022نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل استچشم بینا پرده خواب است اگر بینا دل است
Qəzəl 1024سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل استآنچه نتوان برد با خود، جمع آن بی حاصل است
Qəzəl 1039خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل استچشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است