Qəzəl 1610

با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1614

در پریشان نظری غیر پریشانی نیستعالمی امن تر از عالم حیرانی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1615

هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیستحسن مستور ترا جز تو تماشایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1619

از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1623

اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1627

شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1633

چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1637

هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1640

پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1645

که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1650

بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندتکباب آتش بیرنگ می‌نمایندت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1670

نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1672

به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1675

درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1676

ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1715

سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1718

زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1742

هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1752

ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1802

ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1870

بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1884

آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1885

سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1918

در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq