Qəzəl 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3301

شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3302

سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3306

رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3312

تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3338

کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3345

دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3349

دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3357

دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفتسایه بال هما را به قفس نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3359

تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکردمور خط رخنه در آن لعل شکربار نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3364

از دو عالم دل اگر رو به سویدا می‌کردسیر پرگار درین نقطه تماشا می‌کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3365

بی‌تو گر شاخ گلی دیده تماشا می‌کردمشق نظاره آن قامت رعنا می‌کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3399

اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3416

تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3422

دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3426

هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3427

جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3437

قبله زن صفتان آینه زر باشدمرد را آینه زندان سکندر باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3443

دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3446

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3453

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3458

کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3460

پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq