تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد

بر سر هر گره زلف تو لرزم که مباددست خشکیده ای از جانب شمشاد رسد

می شود دل نشود مضطرب از آمدنت؟دست و پا گم نکند صید چو صیاد رسد؟

جگرم تازه نشد از گهرافشانی ابرمگر این سوخته را برق به فریاد رسد

مور شو مور، که حکمت به سلیمان گذردگر به صحرای تو با لشکر ایجاد رسد

نرود کاوش رشک از دل عاشق که هنوزناله تیشه به گوش از دل فرهاد رسد

بر سر قسمت تیغ و قلم آید چو قضامنشی ظلم ترا خامه فولاد رسد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رو به دل بردن صائب چو کند چهره اواز دو جانب سپه زلف به امداد رسد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq