Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اگرچه شمع کافوری خرد در خانه میسوزدچراغ از چشم شیران بر سر دیوانه میسوزد
Qəzəl 3034زدین ناقصم از سبحه استغفار برخیزدزننگ کفر من مو بر تن زنار برخیزد
Qəzəl 3036خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزدکند در خاک دشمن را و خود از خاک برخیزد
Qəzəl 3047زدل زنگ ملال از باده احمر نمی خیزدبه آب بحر از عنبر سیاهی بر نمی خیزد
Qəzəl 3051تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی دهکه این داغ از جبین نامداران برنمی خیزد
Qəzəl 3063زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شدگدا را کاسه در یوزه از کوری مثنی شد
Qəzəl 3073گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شدرگ ابر بهاران رشته گلدسته خواهد شد
Qəzəl 3080دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد
Qəzəl 3081زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟نگردیدی گهر در بحر، در ساحل چه خواهی شد؟
Qəzəl 3084گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشدالف در سینه گندم زشوق آسیا باشد
Qəzəl 3090مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشدشب امیدواری از سواد نامه بس باشد
Qəzəl 3114بهار زندگانی با خزان همدوش می باشدگل این بوستان خمیازه آغوش می باشد
Qəzəl 3132سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالدچو حمالی است کز بار گران بر خویش می بالد
Qəzəl 3134نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمدپریزاد بهار از کوه قاف کبریا آمد
Qəzəl 3136نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمدکه عیسی از ره افتادگی گردون سوار آمد
Qəzəl 3141زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد
Qəzəl 3145به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد
Qəzəl 3148دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند
Qəzəl 3156چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند
Qəzəl 3163ز اسباب جهان حسرت به دنیادار میماندز گل آخر به دست گلفروشان خار میماند
Qəzəl 3165نصیب خویش هر کس یافت در دنیا نمی ماندگهر سیراب چون گردید در دریا نمی ماند
Qəzəl 3168ز دل در سینه غیر از آه غمپرور نمیماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمیماند
Qəzəl 3173زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاندگل از آتش به سحر نرگس جادو برویاند
Qəzəl 3176همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیندچه آسایش زخرمن دیده غربال می بیند؟
Qəzəl 3179زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند
Qəzəl 3194به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید
Qəzəl 3201که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟که آه از سینه ام بیرون گریبان چاک می آید
Qəzəl 3202به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟به دور ما می لعلی برون از سنگ می آید
Qəzəl 3206بغیر از دل مصاف عشق دیگر از که می آید؟زدن بر قلب آتش چون سمندر از که می آید؟
Qəzəl 3208گران گشتم به چشمش بس که رفتم بیطلب سویشمرا از پای نافرمان چهها بر سر نمیآید!