به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد

چنان کز شیشه سربسته آید باده در ساغربه آن تمکین به آغوش من آن طناز می آمد

به صید خویش می کردم دلالت شاهبازش رااگر از خنده من همچو کبک آواز می آمد

ز امید وصالش بود آهنگ آنچنان بزممکه بی ناخن صدا از پرده های ساز می آمد

چنان کز بازگشت نوبهاران شد جوان عالمچه می شد گر بهار عمر ما هم باز می آمد؟

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر می بود در گلزار عالم نوگلی صائبصفیر عشق از کلک سخن پرداز می آمد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana