Qəzəl 1185

بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1189

با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای استبرق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1198

راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1210

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1212

هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1219

سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1220

عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1224

ریخت در دل سینه من هر که را مینا شکستمن شدم مستان خمار هر که را صهبا شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1225

تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1226

خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1240

حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1252

عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1256

صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیستهر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1281

آرزو بسیار و آهم در دل درویش نیستدشت پر نخجیر و یک ناوک مرا در کیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1293

پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1301

یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ستهیچ موجی بی صدای شهپر جبریل نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1305

داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیستزیر بار منت گرد نمکدان تو نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1307

هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1312

از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیستمرده ما قابل ماتم چو خون مرده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1313

در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیستبرگ عیش این چمن جز دست بر هم سوده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1316

حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیستیوسف بی جرم را از چاه و زندان چاره نیست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1329

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1333

شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشتشمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1337

طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1342

تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشترعشه باد خزان، دستی بر این گلشن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1343

زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1345

دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1346

هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq