Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشتکعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت
Qəzəl 1359عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟
Qəzəl 1360مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشتاز تهی مغزی حیاتم در سبکساری گذشت
Qəzəl 1365هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافتچون کلیم از لنترانی لذتِ دیدار یافت
Qəzəl 1379سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت
Qəzəl 1382صبر دامان دل بیتاب نتواند گرفتسد آهن پیش این سیلاب نتواند گرفت
Qəzəl 1383جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت
Qəzəl 1384آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت
Qəzəl 1385مردم هموار را از خاک برباید گرفترشت های بی گره را در گهر باید گرفت
Qəzəl 1389در خرابات مغان منزل نمیباید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمیباید گرفت
Qəzəl 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت
Qəzəl 1402دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفتکاش این شمع پریشان را کسی سر می گرفت
Qəzəl 1404سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت
Qəzəl 1413تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟
Qəzəl 1439صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است
Qəzəl 1442میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است
Qəzəl 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Qəzəl 1454از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟
Qəzəl 1456در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست
Qəzəl 1460در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست
Qəzəl 1462لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست
Qəzəl 1463به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست
Qəzəl 1469زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست
Qəzəl 1470چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است
Qəzəl 1472خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است
Qəzəl 1474نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است
Qəzəl 1479در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
Qəzəl 1491کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است
Qəzəl 1492دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است
Qəzəl 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است