به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست

چشم عاشق ز تماشای تو چون سیر شود؟هر نگه سلسله جنبان نگاه دگرست

عرض خود را مده ای یوسف مصری بر بادکه نظر بسته ما چشم به راه دگرست

به خط و خال گرفتار مرا نتوان کردترکتاز دل من کار سپاه دگرست

چشم خورشید ندارد نگه عالمسوزچرخ، خاکستری از برق نگاه دگرست

با قضا پنجه زدن گرچه گناهی است بزرگترک تدبیر و دعا نیز گناه دگرست

نیست شایسته دعوی دل خونین، ور نهخط گواه دگر و خال گواه دگرست

رهنوردی که گرانبار علایق گردیدهر دم از نقش قدم در ته چاه دگرست

قطع شد راه و همان دوری منزل برجاستدوری کعبه مقصود ز راه دگرست

تا ز صحرای وطن رخت به غربت نکشدهر نفس یوسف ما بر لب چاه دگرست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون به اقرار گنه لب نگشاید صائب؟پیش ارباب کرم عذر، گناه دگرست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq