Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خط نرسته ازان لعل آتشین پیداستز لطف، زهر خط از زیر این نگین پیداست
Qəzəl 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Qəzəl 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست
Qəzəl 1696ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است
Qəzəl 1699اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است
Qəzəl 1701به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است
Qəzəl 1709همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است
Qəzəl 1710سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است
Qəzəl 1714همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است
Qəzəl 1722خزان بیجگران نوبهار مردان استبه تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است
Qəzəl 1724سیاهِ روی عقیق از جدایی یمن استکبودِ چهره یوسف ز دوری وطن است
Qəzəl 1732اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است
Qəzəl 1740خوشا دلی که نمکسود از ملاحت اوستکباب آتش بی زینهار طلعت اوست
Qəzəl 1743مرا به سیل سبکسیر رشک می آیدکه غیر صدق طلب راهبر نخواسته است
Qəzəl 1749به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است
Qəzəl 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Qəzəl 1753کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است
Qəzəl 1755به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است
Qəzəl 1767میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است
Qəzəl 1772فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است
Qəzəl 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است
Qəzəl 1774ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است
Qəzəl 1775به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است
Qəzəl 1776خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است
Qəzəl 1778در آن مقام که حیرت دلیل دانایی استنفس شمرده زدن نیز بادپیمایی است
Qəzəl 1804کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟
Qəzəl 1809زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست
Qəzəl 1810چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست
Qəzəl 1831کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
Qəzəl 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت