کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است
ز عطسه غنچه نشکفته در چمن نگذاشتبه کاکل که شبیخون دگر صبا زده است؟
نموده است گل آلود آب حیوان رابه زیر تیغ تو هر کس که دست و پا زده است
به چشم سخت فلک آب رحم می گرددکدام سنگدل آتش به کشت ما زده است؟
به باد رفت سر غنچه تا دهن وا کردکه خنده ای ز ته دل به مدعازده است؟
ز آفتاب حوادث کباب زود شودکسی که خواب به سر سایه هما زده است
سفینه ای است درین بحر بیکنار مراکه تخته بر سر تدبیر ناخدا زده است
ز خون بی ادب خویش می کشم خجلتکه بوسه بر کف پای تو چون حنا زده است
به سعی وا نشود دل، وگرنه دانه منچو آب، قطره درین هفت آسیا زده است
ز پیش زود رود پای کوته اندیشیکه تکیه در ره سیلاب بر عصا زده است
برون ز بحر گهر می رود به دست تهیحباب وار گره هر که بر هوا زده است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز خواب امن کسی بهره می برد صائبکه پشت پای به دنیای بیوفا زده است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1753
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Əgər dünya budur, bixanü biman olmamız yegdür,Buraqıb işrət əsbabını üryan olmamız yegdür.
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməEy gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getmə,"Məhfili-üns" sənin canına qurban, getmə.
Mən səni gördümƏzəldən bağçasız bir bahar idim,Dünyaya sığmayan intizar idim,
AyrılıqMən saralıb sollam qərib ellərdə,Sözüm dastan olar bütün dillerdə,