Qəzəl 724

ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 738

با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 742

دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 743

دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 744

مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 745

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 752

شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 753

چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 769

برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 772

دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 785

لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 797

نتوان به بی‌مثال رسید از مثال‌هااز ره مرو به موج سراب خیال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 809

استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 824

فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 843

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌هاتفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 846

فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 849

دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq