فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

هر جا که زند نشتر خاری مژه بر همخون دشنه کشد از جگر آبله ما

فریاد ازین برق نگاهان که نکردندرحمی به گل کاغذی حوصله ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به چه امید گشاییم لب از هم؟آن چشم سخنگو ندهد گر صله ما

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq