زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری

بهشت از گلشن لطفش نسیمیجحیم از آتش قهرش شراری

بهار از گلستانش برگ سبزیخزان از دفتر او رقعه داری

به هر سو همچو خالش تیره روزیبه هر جانب چو زلفش بی قراری

بود یک چاربرگه چار عنصردر آن گلشن که او دارد قراری

خرابات است کاسه سرنگونیکه از بزمش فتاده برکناری

به گلشن داد رخساری گشادهبه گلخن داد چشم سرمه داری

به سنبل خاطر آشفته بخشیدبه شبنم داد چشم اشکباری

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خداوندا به صائب رحمتی کنکه شد یک قطره خوی از شرمساری

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar