سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر رامیزنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را
حالتِ فرهاد و کارش روشن است از جوی شیرمیتوان در زخم دیدن جوهرِ شمشیر را
با شرابِ کهنه زاهد ترشرویی میکندکو جوانمردی که سازد کارِ این بیپیر را
بیستون را کرد شیرینکاریِ ما روسفیدما به ناخن تازه رو داریم جویِ شیر را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از خاکِ سیاهِ هند کی بیرون رود؟بشکند کی مور لنگی این طلسم قیر را؟
Başımı verrəm, zəmanə silsə qəm təsirini,Yandırar ahım odu öz xanəmin hər tirini.
İndi məmur olmuşam divanələr yurdunda mən,Qollarımdan asmışam divanəlik zəncirini.
Bəllidir, Fərhad çəkib Şirin üçün süd arxını,Mərd odur çəksin yaradan dövranın şəmşirini!
Köhnə meydən zahidin ağzı həmişə turş olar,Dəvət et mey içməyə hər dəm xərabat pirini.
Bisütun dağı bizə minnətdar olsa, var yeri,Dırnaq ilə arx çəkib biz sirab etdik Şirini.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibi hind torpağından bəxti etməkçün xilas,Açmaq istər tilsimi, əfsus ki, bilmir sirrini.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-65
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Billəm ki, edər axir ol nərgisi-məstanəBu aşiqi şeydanı Məcnun kimi divanə.
ÜçBir gün bir şəcər gördüm,Gülünün yarpağı üç.
GülEy gözəl, ülki əsl-fəsl babın gəldi gül,Ol ənasir xak, badın, atəş, abın gəldi gül,
Qəzəl: Təzədən düşdü yenə başıma sevda-sevdaTəzədən düşdü yenə başıma sevda-sevda,Eşq odu qıldı məni aləmə rüsva-rüsva