Qəzəl 769

برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 772

دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 777

از جنبش نسیم کرم زنده ایم مازین باد همچو شیر علم زنده ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 785

لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 797

نتوان به بی‌مثال رسید از مثال‌هااز ره مرو به موج سراب خیال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 809

استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 824

فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 843

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌هاتفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 849

دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 872

گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 940

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 958

صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 959

لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 976

گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 986

صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 989

مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 995

ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1011

شهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq