Qəzəl 510

سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 533

از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 541

ما را به تو شد راهنما راهبر چشمچون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 542

ما حسرت دیدار تو در سینه شکستیماین خار هوس در دل آیینه شکستیم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 542

تازه دارد دل من خار و خس مژگان رااین سفالی است که سیراب کند ریحان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 552

منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 564

خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 577

عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 582

زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 587

زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 588

ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 587

به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 600

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 608

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 618

مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 627

ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 636

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 650

از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 652

Bizim ki, özgələrə bənzəməz ibadətimiz,Ürəkdə gizli qalar əhdimiz, şəriətimiz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 658

زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 670

Qurubdu məclisi güllər yenə gülüstanda.Çiçəkli süfrədi bu bağdakı xiyaban da.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 671

Oxşayar qəlbi məgər seyri-gülüstan tənha?Bəlkə də, verdi icazə bizə bağban tənha.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 679

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 807

تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 823

Hicran düyünü qafilə oldu sinəm üstə,Sarban uyuyur, qafilə qalmış hələ düzdə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 852

ای فکر تو نقشبند جان‌هایک حلقه ذکرت آسمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 876

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 948

هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 954

روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq