چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما

ازان ز دامن مقصود کوته افتاده استکه پیش خلق درازست دست حاجت ما

نکرده ایم چو شبنم بساطی از گل پهنچو غنچه بر سر زانوست خواب راحت ما

چو عنکبوت، مگس را نمی کنیم قدیدهماشکار بود جذبه قناعت ما

نهال خوش ثمر رهگذار طفلانیمکه برگریز بود موسم فراغت ما

اگر در آتش سوزان هزار غوطه خوردصدا بلند نسازد سپند غیرت ما

تلاش گوشه عزلت ز تنگ خلقی هاستوگرنه بهر خدا نیست کنج عزلت ما

که سرو قد ترا راه می تواند زد؟ز جلوه تو شود نقد اگر قیامت ما

چراغ رهگذریم اوفتاده در ره بادکه تا به سایه دستی کند حمایت ما؟

ازان به دامن صحرا شکسته ایم قدمکه عالمی شود آسوده از ملامت ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. درین حدیقه گل، صائب از مروت نیستکه غنچه ماند در جیب، دست رغبت ما

Bizim ki, özgələrə bənzəməz ibadətimiz,Ürəkdə gizli qalar əhdimiz, şəriətimiz.

Yəqin budur səbəbi məqsədə yetişmir əlim,Könüldən olduq uzaq, hasil olmaz hacətimiz.

Gülün vüsalına şəbnəm kimi qovuşmamışıq,O qəmli qönçəyə bənzər bizim bu halətimiz.

Nədir ki milçək, onu gizlənib şikar eləyək,Huma şikar eləməklə bitər qənaətimiz.

Əgər ki, qıvrılaq atəş içində min dəfə biz,Haray qoparmağa qoymaz, inan ki, qeyrətimiz.

O köç yolunda bitən barlı bir ağac kimiyik,Payıza qalmayır heç vaxt budaqda nemətimiz.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çiçəkli bağçada, Saib, bu insaf olmazdı,Görəndə qönçəni biz olmasaydı rəğbətimiz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar