شکوفه شور فکنده است در گلستانها
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شکوفه شور فکنده است در گلستانهاشده است خوان زمین گم درین نمکدانها
گشوده است بهار از شکوفه دفتر عیششده است پر ز برات نشاط دامانها
ز بس که ریخته است اختر شکوفه به خاکنشان ز کاهکشان میدهد خیابانها
ز پردهپوشی برگ شکوفه، گردیده استمثال لیلی چادر گرفته، بستانها
ز رشتهای که ز عقد گهر شکوفه کشیدشده است همچو صدف پر گهر گریبانها
سواد خاک چنان از شکوفه روشن شدکه سیر ماه توان کرد در شبستانها
زمین شده است ز برگ شکوفه سیمینتنگشوده است بغل باغ از خیابانها
شب دراز صبوحی کنند میخوارانکه گشت مشرق صبح از شکوفه بستانها
به یک دو جام، مرا شیر گیر کن ساقیکه شیر مست شده است از شکوفه بستانها
عجب که توبه تواند سفید گردیدنکه شست چهره تقوی به خون گلستانها
چه عاجز گره دل شدی، به باغ خرامکه تیز کرده بهار از شکوفه، دندانها
ز زهد خشک اگر در جهان غباری بودز لوح خاطر ایام شست بارانها
شده است چون رخ لیلی و سینه مجنونز جوش لاله و گل دامن بیابانها
چنان گشایش دل عام شد که وا کردنددهن به خنده چو سوفار، جمله پیکانها
ز جوش گل رگ لعل است خار بر دیوارز لاله پنجه مرجان شده است مژگانها
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چگونه دل نبرد از سخنوران صائب؟که هست در نی کلک تو شکرستانها
Qurubdu məclisi güllər yenə gülüstanda.Çiçəkli süfrədi bu bağdakı xiyaban da.
O ağ ləçəklər ilə hər tərəf tülə bürünüb,Elə bil, ağ geyinən Leylidir bu bostanda.
Gümüştək ağ görünür qapqara o torpaq da,Şükufə yarpağıdır, diqqət etsən, hər yanda.
Ürəkdəki qubarı açmağa bağ aciz idi,Bahar çiçəklər ilə verdi qəlbə dərman da.
Gecəni sübhə kimi yatmayan o məstlərtək,Üfüqdə güldü səhər sanki bir bəyaz donda.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Necə söz əhlini mən heyran etməyim, Saib,Əlindəki bu qələm bitməz hər neyistanda.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-670
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nazlı yar bağçanı seyr edib gəlir,Tutubdu dəstində gül, qoşa-qoşa.
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməEy gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getmə,"Məhfili-üns" sənin canına qurban, getmə.
Heyf, məndən ol mələksima pəri can istəməzHeyf, məndən ol mələksima pəri can istəməz,Cismi-bimiqdarımı rahində qurban istəməz.