Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترامصر زندان شود از جوش خریدار ترا
Pərakəndə şeir 496چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستمچند بی تابی کنم، آه غریبان نیستم
Pərakəndə şeir 497تیغ کوه همتم، دامن ز صحرا می کشممی روم تا اوج استغنا، دگر وا می کشم
Pərakəndə şeir 506چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیمحلقه گرداب ها را حلقه ماتم کنیم
Pərakəndə şeir 512فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورمقبای دار کوتاه است بر بالای منصورم
Qəzəl 512فقر بی قدر کند سلطنت عالم راهوس ملک نباشد پسر ادهم را
Pərakəndə şeir 514بر سر خوان امل دست هوس میبندمدر شکرزار، پر و بال مگس میبندم
Qəzəl 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مرا
Pərakəndə şeir 520خدنگ او نظری دوخته است بر بالمامید هست گشادی ز شست اقبالم
Qəzəl 524چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟هست گلبن به نظر، خانه صیاد مرا
Qəzəl 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرابی کسی از دهنِ شیر برآورد مرا
Qəzəl 531می کند وقت خوش از عمر برومند مراخونی وقت، بود خونی فرزند مرا
Pərakəndə şeir 537از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم
Qəzəl 540می پرد چشم به خال لب جانانه مراحرص چون دام فزون می شود از دانه مرا
Pərakəndə şeir 545به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Qəzəl 553شوق اگر قافله سالار شود قافله راراه خوابیده پر و بال شود راحله را
Pərakəndə şeir 565رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو
Pərakəndə şeir 566ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو
Pərakəndə şeir 567در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو
Qəzəl 567روشن است از دل بی کینه ما سینه ماگوهر ماست چراغ دل گنجینه ما
Pərakəndə şeir 576دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Pərakəndə şeir 580از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Pərakəndə şeir 581کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری
Qəzəl 584فکنده ایم به امروز کار فردا راازین حیات چه آسودگی بود ما را؟
Qəzəl 585چه نسبت است به گردنکشی مدارا را؟قدح خراج به گردن نهاد مینا را
Qəzəl 586کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟که خارخار، گل پیرهن بود ما را
Pərakəndə şeir 591مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی
Pərakəndə şeir 594نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
Pərakəndə şeir 595بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Qəzəl 596اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترااشاره ای است که آزاد می کنیم ترا