هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرا
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مرا
کمرِ وحدتِ من نیست بجز حلقهٔ فکرچون سرِ غنچه به زانو سر و کارست مرا
نامِ منصورِ من از فکر بلندی گیردسرِ زانوی تأمل، سرِ دارست مرا
میچکد خون چو کباب از سخنِ رنگینمسینه از ناخنِ اندیشه فگارست مرا
روی دل بر سرِ گفتار مرا میآردهر چه جز دل بود آیینهٔ تارست مرا
چون شرر نیست مرا کار به هر تردامنصحبتِ سوختگان باغ و بهارست مرا
سایهٔ شهر بود بر دلِ من کوهِ گراندامنِ دشتِ جنون، دامنِ یارست مرا
میشود از نفسِ صبح، چراغم خاموشصیقلِ آینهٔ دل، شبِ تارست مرا
نیست در آینهام نقشِ دگر جز رخِ دوستچشم بر هرچه فتد رویِ نگارست مرا
نکند دایرهٔ عیش مرا بیپرگارنقطهٔ دل که چو مرکز به قرارست مرا
ساغری در خورِ من نیست درین میکدههاورنه تسبیحِ ریا حلقهٔ مارست مرا
گرچه پر گل بود از گریهٔ من دامنِ دشترزق، چون آبله از نِشترِ خارست مرا
میتوانم به دَغا کرد حریفان را ماتمانعِ راهزنی، راهِ قمارست مرا
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. آه ازان روز که از پرده برآید صائبنغمههایی که گره در رگِ تارست مرا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-515
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Arif olan, bilin, çəkib bu sinəmə dağı gözəl,Bülbül kimi gəşt eləyib, dolanıb bağı gözəl.
Varmı?Mənimlə həmdəm bu gün bu gecə,Bir bülbülüm vardır, səndə varmı?
Varımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəmVarımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəm,Fəda olum sənə, gəl eylə imtəhan, ölürəm.
DağlarEy ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar