می کند وقت خوش از عمر برومند مرا
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
می کند وقت خوش از عمر برومند مراخونی وقت، بود خونی فرزند مرا
نخل تنهایی من میوه فراوان داردنیست چون بی ثمران حاجت پیوند مرا
بحر و کان در نظرم چشم ترست و لب خشکرفته تا پای به گنج از دل خرسند مرا
تلخ و شیرین جهان در نظرم یکسان استزهرچشم است گوارا چو شکرخند مرا
صد بیابان ز غزالان رم من در پیش استهمچو مجنون نتوان کرد نظربند مرا
نفس سرد، پر و بال شود آتش راهست محتاج به بند آن که دهد پند مرا
دانه سوخته جز آه ندارد ثمرینکند ابر گهربار برومند مرا
شادم از بی بری خویش درین باغ چو سروکه به خاطر گرهی نیست ز پیوند مرا
نیست جز پاکی دامن گنهم چون مه مصرکو عزیزی که برون آورد از بند مرا؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دیده ام عاقبت اهل هنر را صائبنتوان کرد به تعلیم هنرمند مرا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-531
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Gənə başıma qopdu qiyamət,Məgər bu gülşənin növbahari gedibdir.
Qəzəl: Ey ke həmhücreyi-mayiای که همحجرهٔ مایی ورق زهد بشویوی که ثابتقدمی غیر ره عشق مپوی
QəhvəQoymadı aynayi-dildə qübarı qəhvə,Nə əcəb olsa əgər məsti-xumarı qəhvə,
QızlarınFəsli bahar, yaz ayları gələndə,Açılar qoynunda gülü qızlarm.