Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این هستی باطل چو شرر محض نمودستیک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست
Qəzəl 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است
Qəzəl 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق استبرخاستن از جان، علم لشکر عشق است
Qəzəl 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوستاز هر دو جهان سیر شدن ماحضر اوست
Qəzəl 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است
Qəzəl 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی استهر نوحه ازین قافله آواز درایی است
Qəzəl 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟پیراهن صبح آینه دان بدن کیست؟
Qəzəl 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیستاز توشه به جز دامن خود بر کمرم نیست
Qəzəl 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست
Qəzəl 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست
Qəzəl 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Qəzəl 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Qəzəl 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب استتیغ برهنه باشد رویی که بی نقاب است
Qəzəl 2238خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
Qəzəl 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است
Qəzəl 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج
Qəzəl 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موجآن بحر درین گوهر یکدانه زند موج؟
Qəzəl 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Qəzəl 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Qəzəl 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Qəzəl 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح
Qəzəl 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح
Qəzəl 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Qəzəl 2302تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح
Qəzəl 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ
Qəzəl 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Qəzəl 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Qəzəl 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Qəzəl 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرداین کتان را پاره از هم ماه نتوانست کرد
Qəzəl 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد