Qəzəl 5067

دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5068

ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5071

از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5074

حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5075

رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5084

از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5087

در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5090

سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5092

اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5094

شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5097

هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5105

از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5108

از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرصره ندارد در دل خرسند استسقای حرص

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5117

زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5123

سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5127

گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5128

هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5141

شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5142

هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغمی‌جهد شب‌های تار از دیده روزن چراغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5144

جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5151

دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5159

نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5161

کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5162

ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5176

نیست آب صافی خاطر روان در جوی خلقمی چکد زهر نفاق از گوشه ابروی خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5180

مشرق سینه چاک است در خانه عشقچشم بیدار بود روزن کاشانه عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5187

نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشقخوابیده تر ز زلف بود راه دور عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5194

در زلف تو آویخت دل از قید علایقسررشته پیوند بود تاب موافق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5199

کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاکمی زند این کهنه کشتی گیر یکسر را به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5200

می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاکوای بر آن کس که اینجا ناتمام افتد به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq